Met de schup in de vitrine.

Met de schup in de vitrine.

Waarom jouw liefde geen massaproduct is

Niet lang na mijn filosofie over de liefdesslotjes bezocht ik een trouwbeurs. Ik liep langs de glanzende standen, gevuld met rijen trouw- en verlovingsringen. Objectief gezien waren het mooie juwelen, vakkundig gepolijst. Maar er knaagde iets in mij. Bij elke stand betrapte ik mezelf op exact dezelfde gedachte: "Waarom lijkt alles zo hard op elkaar?"

Als goudsmid ben ik misschien bevooroordeeld, maar het doet ergens pijn om te zien hoe zoiets intiems en persoonlijks als een verlovingsring soms wordt gereduceerd tot een vluchtige trend of een dertien-in-een-dozijn model. Soms lijkt het wel alsof de ringen met een schup in de vitrines van de traditionele juweliers zijn gesmeten. Massa-import, gegoten in identieke mallen, klaar voor de anonieme consument.

Mensen zijn uniek. Liefdesverhalen zijn grillig, prachtig en uniek. Waarom zouden de ringen die deze verhalen bezegelen dan identiek moeten zijn?

Jouw verhaal verdient beter dan een ring die ook aan duizend andere vingers schittert. Echte luxe zit hem niet in de prijs per karaat, maar in de ziel die in het sieraad is gelegd. De mooiste juwelen vertrekken niet vanuit trends die overwaaien vanuit een fabriek. Ze ontstaan vanuit verhalen. Jouw verhaal.

Terug naar blog